ULU BURNU

Yeşil Giresun'umuzun Karadeniz kıyısındaki iki köyü arasında, se­ferdeki vapurların düdük çalarak selâmladıkları bir yer vardır: Ulu Bur­nu, Keşap ilçesine bağlı Hisarüstü köyü ile Espıye ilçesine bağlı Gülburnu (Zefre) köyü arasında, Karadeniz'in sarp kayalarını, oyukla­rını ve yemyeşil ormanlarını bir arada görmek mümkündür. Doğu ve batı istikâmetlerinde gidip gelen bütün vapurlara düdük çaldırıp se­lâm verdiren bu burnun şöyle bir hikâyesi vardır:

Vaktiyle vapurun biri, dalgaların en azgın olduğu bir sırada fırtına­ya tutulur. Sonunda kaptan Gülburnu köyüne sığınmaya karar verir. Bugün Ulu Burnu diye adlandırılan yere gelince tayfalar yorulurlar, son gayretleriyle küreklere asılırlar. Bir ara kürek çekenlerin yer değiş­tirmeleri için mola verilir. Bu sırada, denizden gelen ve karaya doğru şiddetle esen rüzgârın tesiriyle gemi sarsılır ve dümeni kopar. Kaptan idareden âciz kalır. Tekne alabildiğine kayalara doğru sürüklenmek­tedir. Tam kayalara çarpacağı sırada geminin direğinde yeşil bir ışık yanar. Bu inanılmaz hadise gemidekileri şaşkına çevirir.

Söylendiğine göre orada bir ulu şahsın mezarı varmış, Gemicilerin kötü sonlarını gören bu ulu zat yeşil sarıklı olarak tekneye hâkim ol­muş. Hatta tekneyi doğrulttuktan başka batan dümeni de yerine tak­mış. Sonunda da gemicileri yolcu etmiş.

Bu burun o günden sonra gemiciler tarafından mukaddes bir yer olarak kabul edilir ve her gelip geçişte düdük çalmak suretiyle selâm­lanır.