Bir Kazıkbeli sabahında, sabahın seher vaktinde türkü tadında uyandık uykumuzdan , içimiz kıpır kıpır  birkaç saat sonra başlayacak olan Kazıkbeli Otçusunu bekliyoruz. Yaklaşık 2500 rakımlı bir dağ geçidine kurulmuş olan bu güzel ve özel yayla bir temmuz günü yine dört bir taraftan gelmiş otçu göçü meraklılarını ağırlıyor. İtiraf etmeliyim ki ben de o meraklılardan, diğer bir deyişle otçu göçü kültürünü yaşamak isteyen binlerce insandan biriyim.

Davul zurnanın ve kemençenin kıvrak nağmelerine kır çiçekleri arasında bir asker edasıyla uyan kızlı-erkekli gençleri ve ihtiyar delikanlıları izliyoruz doyasıya. Kazıkbeli’nin yürekleri hoplatan meşhur soğuk suyuyla tepesindeki bembeyaz kar kürtünü de ayak uydurmuş adeta bu muhteşem horon halkasına .Rengarenk gelincik gibi giysileriyle Ağasar Türkmen kızlarıyla horonu horon gibi oynayan Görele gençleri inletiyor Kazıkbeli düzünü. Diğer tarafta Tirebolu gençleri kolbastı edasıyla salınıyor yayla topuklarının üzerinde.

      Abdurrahim KARAKOÇ sanki Kazıkbeli için yazmış şu güzel dörtlüğü:

“Sen bizim dağları bilmezsin gülüm,

Hele boz dumanlar çekilsin de gör.

Her haftası bayram, her  günü düğün;

Hele yaylalara çıkılsın da gör.”

      Şairin dediği gibi biz o yaylalara çıktık. O düğünler, o toyları, o bayramları yaşadık Kazıkbeli Yaylası’nda. Kazıkbeli yaşattı bu güzellikleri bize tarihin derinliklerinden gelen görkemli kültürüyle. 

      Yüzyıllar önce GÜNDEŞOĞLU ne kadar da güzel anlatmış yayla göçlerini;

“Evvel bahar yaz ayları gelince

İller göçüp göçüp gider yaylaya

Yiğidin sevdiği bile olunca

Dostun koşa  koşa gider yaylaya”

        Otçu göçlerinin temelinde de bu güzellikler yok mudur? Yaşlılar ilkbaharla birlikte yaylaya çıkarlar, yaylaları yaylamak için. Gençler ise gerideki işleri bitirdikten sonra kızlı-erkekli gruplar halinde eğlenerek, horon teperek çıkarlar yaylaya. Ancak eğlenmek için, horon tepmek için yüreklerin aşk oduyla yanıp tutuşması, aşk olması gerekir.

Aşk imiş her ne var ise alemde

İlim bir kıl ü kal imiş ancak

     Şair Fuzuli ne kadar da güzel tespit etmiş bütün güzelliklerin esasını. Kısacası bütün dünya aşk üzerine kurulmuştur. Ancak bu kimi zaman doğa aşkıdır; kimi zaman Allah aşkıdır; kimi zaman yar aşkıdır; kimi zaman da yayla aşkıdır tıpkı Kazıkbeli Yaylasında olduğu gibi. İşte bütün bunların hepsini görmek mümkündür bu tür törenlerde. Bu yılki Kazıkbeli Otçusu’nda bütün bunları yaşadık doya doya  yüreğimizin derinliklerinde. Bazen boz dumanların arasında çisil çisil yağan yağmurlarla birlikte yaz ortasında karakışı yaşayarak; bazen  kavurucu  yaz güneşinin altında horon teperek yüreğimizin derinliklerinden horon halkalarına çıkardık bu güzellikleri.

     Yayla çiçekleri de zaten bütün bu güzelliklerin yaşanması için açarmış halk ozanlarının deyişiyle;

“Güzel bahar geldi yayla zamanı

Tez açılın  yar koklasın çiçekler

Lale nergis gül bürüsün her yanı

Siz açılın yar koklasın çiçekler.”

Hülasa bütün güzellikleri horon halkalarında davul- zurna ve kemençenin kıvrak nağmelerine eşlik ederek yaşadı Kazıkbeli sevdalıları bu yıl bir kez daha. Gelecek yıllarda çok daha renkli, çok daha güzel ve çok daha özgün ve özel otçu göçeri diliyoruz.