|
Hırçın Kız Karadeniz
Bir akşam meltemine
sarılsın dalgaların
Sende gülüş körfezi essin bana rüzgarın
Salla da
şaçlarını bana doğru dokunsun
Öyle yeşlil mavi bak ruhum ruhunda donsun
Her gece sahilinde uyusam da uyansam
Martı çığlıklarıyla elim elinde
kalksam
Hırçın kız Karadeniz mevsimlerden baharsın
Gönder kokularını
içimi derin sarsın
Sana olan bu tutkum bu ömre sığmayacak
Beni
arayanlar hep inan sende bulacak
Yeşiline sığındım kalbine akan çaya
Arada bir taşsan da gelsen ta Ankara'ya.
*Bu şiir MEB.Eğitim
Dergisi Mart-2008 sayısında yayımlanmıştır. |
| |
|
Arif Bük
|
Karadeniz
Topraktan gelenleri seyreder göz
Göğün her yanında yağmurdur zaman,
Yeşil...Dalgalarını keser denizin
Yeşil...Sahillerde en derin iz
Saçlarından akar dağların Karadeniz...
Düşler ıslak ıslak kederler mavi
Su içten kucaklayan biri içimizde,
Mavi ve yeşil; gözlerde doğan ikiz
Toprağa abanan cennettir Karadeniz...
Menekşe en güzel burada açar
En güzel duyulandır martı çığlığı,
Tek mevsim bahar ve giz
Dünyanın ellerinde
Yeşil bir eldivendir
Karadeniz...
Yağmurdan merdivendir burada zaman
Sarışın bakışlara
hasrettir deniz
Irmakların dolandığı,
Yeşil bir gözün içinde rüyadır
Karadeniz... |
| |
|
Arif Bük
|
Zülfican
Dikeni bırakıp gülden söz et sen
Gördüğün ne ise sensin Zülfican.
Düşmana at gülle dosta var gülle
Taş atana gülle var sen Zülfican.
Kokunun sarhoşu ol çiçeğin değil
Gölgedir güzellik tende Zülfican.
Gözyaşları varsa su var dünyada
İçindeki sızar dışa Zülfican.
Namlunun ucuna düşerse umut
Tevekkül kınası yak sen Zülfican.
Gündüzü gecenin tövbesi sanma
Yusufca zindana gir sen Zülfican.
Aldanma çuluna yalan dünyanın
Gönül postunu ser sen Zülfican.
Sen arif eşisin selamlar sana
Kalbini mevlaya sal sen Zülfican.
*Bu şiir M.E.B.Eğitim Dergisi'nde
yayımlanmıştır. |
| |
|
Arif Bük
|
|
Zeyneptir Hayallerimin Adı
Bekletilmiş
özlemlerin şiiri bu...
Hiç gelmedin ya
Ah bir gelsen diyorum
Kokunu
bıraksan
Korkunu bıraksan...
Sensiz kıpır kıpır olmadı yüreğim
Fırtınalar bıraksan.
Bahçesiz bahçivan gibiyim
Güller içinde dolanır
hayallerim
Çığılığımı duysan,
Eve yetim vardıkça
Kahırlara yürür
benliğim
Bir anlasan...
Kucağımda sana masallar biriktirdim.
Beklemede solan zamanları gecenin
Sen tutunca terleyecek ellerim...
Bulutlara tüneyen turnalar gibi
Yaşlanıyor tan yerinde gözyaşım.
Sana yıldızları gösterecekken
Işıkları sönmede bir bir gökyüzünün.
Seninle yürüyeceğimiz yollara bakan
Soğuk camlara dayayıp yüzümü
Yavaşca mazi oluyor gözlerim...
Ey gözlerime gülerek geçen zaman
Al götür benden onsuz acıları
Doldurup heybene kepçe kepçe.
Ben
esirim hayallerim yüzünden
Sırılsıklam hasret kokar hayallerim
Zeynep
koydum hayallerimin adını
Sığmaz bu figan hiçbir kaba,
Gel de dökülsün
dilinden;
-Baba
*Bu şiir M.E.B.Eğitim Dergisi'nde
yayımlanmıştır. |
| |
|
Arif Bük
|
|
|
|
|
